hpim0029.jpg

In een overwinnings roes daalden we de berg af. Roos naast me in de auto in’t oranje, ik trots naast haar als winnende coach. Mijn meiden hebben het weer geflikt door van de witten van Maastricht te winnen. Een heerlijke dag en ik had tijd voor de verhalen van mijn vriend de slijter. Roos niet, die wilde haar verhaal kwijt, maar mijn vriend orakelde over ciders en speciale bieren. Op het moment dat ik de naam westvleteren noem bevriest zijn uitdrukkingĀ en het gesprek stokt. Behoedzaam loopt hij tussen zijn godendrank en ambrozijnen naar achteren en laat mij een flesje zien. “Ssst”, hij kijkt om zich heen, ik kijk met hem mee, maar we staan uit het zicht. “Zet hem rechtop weg en open hem met kerst, je mag hem hebben”.

In een dubbele roes rijden we terug en verlang intens naar de kerst