Aan de rand van het zwembad sluit ik loom mijn ogen. De schaduw van een grote plataan, waar ik onder lig, beschermt me tegen overvloedige blootstelling aan UV-stralen.
Ik hou niet zo van insmeren. Deze fijne karakter eigenschap heeft me menig pijnlijke en ongemakkelijke verbrandingen bezorgd. Opgegroeid in onwetenheid blijf ik volharden in die verschrikkelijke ontkenning, terwijl de ratio allerlei signalen uitzend en juist het tegendeel laat zien. Zelfs wanneer mijn kinderen mij aankijken en met hun basisschool en klokhuis kennis roepen dat ik een sukkel ben, blijf ik onberoerd alle toeters en bellen negeren.

Er werd vroeger in het ouderlijkhuis alleen gesmeerd als het te laat was. Dan haalde mijn moeder vanuit een geheime plek in de caravan een groot geel en rond blik tevoorschijn. De zalf werd royaal op de pijnlijke plekken gesmeerd. Na deze behandeling glom ik en plakte mijn kleren aan mijn lijf.

Een keer heb ik een boer dit spul zien gebruiken, waarvoor het eigenlijk bedoeld is. Met zijn grote ruwe handen nam hij na het melken een ferme lik uit de pot en smeerde daar de uiers van de koe mee in. Met alle zachtheid masseerde hij de spenen. Ik meende later een vleug erotiek te zien, maar was te jong om dit echt te begrijpen. Ik herkende alleen het grote gele ronde blik.

Ik ben er groot mee geworden. Ik ben later de de zalf als wondermiddel gaan zien; tegen puistjes, hanekammen, wintervoeten, lentetenen, zomerkloven en herfstdepressies. Voor een wedstrijd rugby smeerde ik mijn hele hoofd ermee in. Dat schoof lekker in de scrum. 

En vacance; ergens in de tent heb ik een groot geel rond blik verstopt. De koters gruwelen. Mijn knuffelindex keldert naar 0 waardes, het meurt en ik word de tent uit gebonsjoerd. Dat is weer een nacht in de hangmat, maar goed dat die zalf vliegwerend is!