Zwoegend, rochelend doe ik 1 rondje. De ommegang duurde met rek & strek 25 minuten.  25 lange minuten waar ik rose en vele spijzen verdamp. De maaltijd, weggespoeld met flessen rose, na een dag auto, waren een verademing en een zeer welkome afwisseling na de onder me wegschietende franse wegdekstrepen.

In de zachte zonsondergang krijgt het gehele landschap de glans waarom ik op vakantie ben. Het uitzicht op het meer is adembenemend. Het meer, neem ik me tijdens het eten voor, doe ik morgen rennend. Ik laaf me aan de bourgondische spijzen en laat de ambrozijnen rijkelijk vloeien.

De bourgogne heeft heerlijke rose, deze is vol en fruitig. Je proeft rood fruit zonder zoet te worden. We maken de vergelijking met de provenciaalse rose die we de afgelopen week gedronken hebben. Net terug uit de provence is het verschil duidelijk. Heerlijk rozig zijn we het met elkaar eens.

Caat zegt;  ‘alles in de bourgogne is vol en rond, het klimaat matig met veel zon en neerslag. In de provence schijnt de zon overvloedig, maar zijn de omstandigheden extreem. De wijnranken vechten om iedere druppel mediterane regen en verliezen hierdoor veel van hun volheid’.

Ik knik en denk dat ik het begrijp, neem nog een slok en sluit mijn ogen. Ik proef de bourgogne, vol en rond. Droom voor me uit en kijk naar het magistrale  uitzicht. Het meer , rimpelloos, kleurt langzaam rose door de ondergaande zon.

De volgende ochtend vervloek ik die smaak, de gretigheid en de roze kleur. in mijn hoofd stampen michelinmannetjes mee met iedere stap die ik versneld probeer te nemen.

25 lange minuten rond het meer. De muziek op mijn oren slepen me voort. Het meer, waar nu de schuimkoppen op staan, grijnst meedogenloos. Ik haal het…… 

Met uitzicht op het water zit ik voor mijn tent, zweet en puf na

Een volle ronde 50+ dame in het roze begint aan haar tweede ronde. Ik kijk haar na en vraag me af of de provenciaalse toch niet lekkerder is.