Er was eens een lieve prachtig mooie vrouw. Ze straalde en verblinde met deze schoonheid een blonde Hollander. Telkens als hij haar zag, sloeg zijn hart menigmaal over. Als ze samen waren, verdronk hij in haar ogen. Hij werd verliefd en vroeg haar ten huwelijk. Ze zei ‘ja’ en ze trouwden op een van de warmste dagen van een geweldige periode en ze leefden nog lang en gelukkig…

Nu zou je denken dat het sprookje uit is.

Het is geen sprookje en voor de blonde Hollander de gelukkigste tijd.

Elke dag verdrinkt hij nog steeds in haar ogen. Als hij over haar praat, straalt zijn gezicht.

De ‘hij’, de blonde Hollander, ben ik en de lieve prachtige mooie vrouw ben jij Denise.

Lieve schat, ik geniet zoveel van jou, de verrijking van gevoelens, me veilig en vertrouwd voelen is onderdeel van mijn geluk geworden. Mijn liefste, maatje, minnares, vrouw, mijn alles. Ik realiseer me het geluk dat we samen hebben.

‘Samen oud worden’ vertelden we elkaar, ik wil niks liever. Elkaar onze roerselen vertellen, feest vieren, Carnavallen, festivallen, samen tegen elkaar op de bank. Je voelen, naar je luisteren, lachen en vooral bewonderen. Je bent een bijzondere vrouw. En ik? Ik kan alleen maar verliefd op je zijn.

Elke dag is Valentijn voor mij