June 2007


Dagen vliegen voorbij, leef intens. Hoor en lees van alles. Beleef het bierdrinken door de ogen van een drinker, maar leg het af tegen zijn vriendin die mij onder de tafel zuipt, Jezus wat een wijf en ondertussen weet ze me het verschil te vertellen tussen een mestkever en een vliegend hert. ’s Morgensvroeg sjok ik in mijn maastrichtsmooiste (nog maar een paar dagen door zaniken) kloffie, bier in mijn knieen en paracetamol om mijn gedachten te activeren en met moeite de resten van een banaan wegkauwend over straat. Ik heb het gevoel gaten in het wegdek te rennen en ben ver weg van de cadans. Ik heb afgesproken. Gisteren was hij er ook bij, watertje in zijn handen, joviaal en uitdagend. Was hem al eens tegen gekomen in het bos. Breed lachend en ook in opperste verbazing (http://elrado.nl/2007/05/06/verbinding/) Hij!!!??? Hij met z’n watertje en ik met een jupiler nonchelant nippend. De setting van die avond was wel subliem, fantastisch weer, groots uitzicht en uitgelezen gezelschap.  Er was een herkenning; “hey, kwam ik jou laatst in het bos niet tegen? “.  Terwijl de koters om me heen in het donker kersen uit de boom aan het plukken zijn, de gesprekken over imkeren,  het buitenleven en de geweldige spijzen op tafel gaan,  is watermans me aan het uitdagen. Broeva Haro

6 uur later sjok ik naar hem toe om de 10 km te gaan doen. Broeva Haro, ik met mijn grote bek.

Zijn outfit ziet er flitsend uit. Het is dat je plastic niet kunt strijken, zijn stappenteller via GPS indrukwekkend. De watergordel om zijn middel stelt hem in staat een rondje Voerstreek op zijn boerenfluitjes te volbrengen. Intimidatie Broeva Haro

Na 10 km en 52 min strompel ik over onze denkbeeldige finish. Ben helemaal kapot, heb mezelf gegeven. Ik heb watermans de hele 10 mijn kont laten zien. Bravo Hoera

De consultant waar ik veel mee te maken heb, belt me ’s avonds op. De change gaat morgen niet door. Ik kauw door en hoor de helft van wat hij te vertellen heeft. Ik slik terwijl hij het verhaal nogmaal verteld. Er blijft iets zitten tussen mijn tanden en probeer dat eruit te peuteren, half luister ik naar het vervolg. blablabla netwerkkaart tralalalala impact ssssssst groot papa is aan het bellen prrrrrrrrr maandag? Het ontgaat me, ik ben er niet bij. De hele dag achter storingen aan gelopen, brandjes geblust, gemasseerd, gekneden en gehakt. ” Ja is goed, tot maandag” Ik maak een aantekening in mijn hoofd. Iets verontrust me. Een toon slaat ergens onder mijn pan op een groot aambeeld. Ik bel de consultant terug, nu wel een en al oor.

“hoezo ben je nog op je werk?” blablabla

“hoe gaat het met je moeder?” stilte………………niet zo goed en met mijn relatie ook niet……………..snik……….zucht

“vertel eens”

Een half uur later zijn de meiden af aan het wassen. Ik verbreek de verbinding. Ik ben even stil, ben blij dat ik terug heb gebeld. Sommige branden kan ik niet blussen. Aandacht hebben, hoe ver ook, is zo belangrijk.

« Previous Page